Umberto Eco o komunikacji masowej: "Apokaliptycy i dostosowani"

Nowości [11.03.10]

Jeśli mamy działać w ramach i na rzecz świata zbudowanego na miarę człowieka, to miarę tę należy określać nie przez dostosowywanie człowieka do rzeczywistych warunków, lecz wychodząc od tych rzeczywistych warunków. Świat komunikacji masowej jest - czy zgadzamy się z tym, czy nie - naszym światem[...] Od tych uwarunkowań nie może uciec nikt. Pisze Umberto Eco w swojej książce "Apokaliptycy i dostosowani".

Wszyscy mamy kłopot z kulturą masową. Twórcy, ponieważ ją tworzą, konsumenci, ponieważ ją konsumują, ci, którzy nie mają z nią nic wspólnego... choć takich już właściwie nie ma. Jednak w 1964 roku, gdy ukazali się we Włoszech "Apokaliptycy i dostosowani", mogło się wydawać, że splendid isolation lub wieża z kości słoniowej pozwolą przetrwać najazd nowych barbarzyńców. Umberto Eco był zdecydowanym przeciwnikiem takiego nastawienia: Dlatego też trzydziestodwuletni wówczas autor "Dzieła otwartego: wytyczył nowe ścieżki badań nad kulturą masową, zajmując się m.in. kiczem, językiem komiksu, typami postaci (mit Supermana), gatunkami scence fiction i horrorem, piosenką rozrywkową i telewizją.

Wiele z jego hipotez i przewidywań pozostało aktualnych do dziś. Kultura masowa w tym czasie zmieniła się diametralnie, czyżby zatem tak mało zmienili się jej odbiorcy? Na to i wiele innych pytań warto w tej książce poszukać odpowiedzi.

Kilka słów o Autorze:

Umberto Eco, wybitny włoski filozof i semiolog, estetyk, mediewista, pisarz i felietonista, profesor uniwersytetów we Florencji oraz w Bolonii. Autor
licznych prac naukowych i esejów: "Dzieło otwarte" (1962, W.A.B. 2008),
"Pejzaż semiotyczny" (1972), "Lector in fabula" (1994), "Superman w literaturze
masowej" (1996), "W poszukiwaniu języka uniwersalnego" (2002), "Po drugiej stronie lustra i inne eseje" (1985, W.A.B. w przygotowaniu), zbiorów felietonów, np. "Zapiski na pudełku od zapałek" (1986 –1991), "Historia piękna" (2004), "Historia brzydoty" (2007), " Rakiem. Gorąca wojna i populizm mediów" (2007, W.A.B. 2007), a także znanych powieści, m.in. "Imię róży" (1980), "Wahadło Foucaulta", (1993), "Baudolino" (2000), "Tajemniczy płomień królowej Loany"
(2005).

GLK. Informacja nadesłana